Na rysunku 13 przedstawiono schemat blokowy telefonu intranetowego. Część centralną stanowi sterujący urządzeniem procesor sygnałowy – DSP. Kontroluje on wszystkie układy peryferyjne.
Wyświetlacz i klawiatura realizują podstawową komunikację z użytkownikiem aparatu. Na wyświetlaczu pokazywane są informacje o stanie połączenia, wybieraniu numeru i edycji książki telefonicznej natomiast klawiatura pozwala na wprowadzanie znaków alfanumerycznych (cyfr i liter) oraz zawiera dodatkowe klawisze o różnych funkcjach.
Umieszczony centralnie na schemacie blok stabilizacji i kontroli zasilania, odpowiada za wytworzenie właściwego napięcia zasilającego pozostałe bloki. W przypadku wahań napięcia wejściowego, które mogłyby przeszkodzić układom elektronicznym aparatu w poprawnej pracy, blok stabilizacji i kontroli zasilania wytwarza sygnał zerujący dla procesora, co powoduje jego zatrzymanie i uruchomienie wewnętrznego programu od początku.
Blok komunikacyjny przesyła dane za pomocą lokalnej sieci komputerowej Ethernet lub łącza szeregowego RS-232, którym telefon może zostać połączony z komputerem PC w celu aktualizacji oprogramowania.
Blok przetwarzania dźwięku zawiera przetworniki: analogowo-cyfrowy i cyfrowo-analogowy, pozwalające na dołączenie do procesora elementów końcowych toru dźwiękowego – odpowiednio: mikrofonu i głośnika. Tym samym możliwa jest w procesorze sygnałowym (ang. DSP) obróbka dźwięku pozyskiwanego z mikrofonu oraz odtwarzanie głosu drugiego rozmówcy przez głośnik. Ważnymi elementami bloku przetwarzania dźwięku są: przedwzmacniacz mikrofonowy oraz wzmacniacz mocy, bez których nie byłoby możliwe właściwe współdziałanie przetworników z elementami końcowymi toru dźwiękowego.
Wbudowany w telefon zegar czasu rzeczywistego (ang. RTC), pozwala na pokazywanie na wyświetlaczu aktualnej godziny oraz czasu rozmowy telefonicznej. Zegar ten przy braku głównego napięcia zasilania podtrzymywany jest z niskonapięciowej baterii litowej.
Procesor DSP współpracuje bezpośrednio z pamięcią operacyjną RAM, w której przechowywany jest kod programu oraz dane działającej aplikacji. W ramach bloku pamięci mieści się również kasowalna elektrycznie nieulotna pamięć EEPROM. Przechowywane są w niej zapisy książki telefonicznej. Każda pozycja książki zawiera m.in. nazwę użytkownika i numer telefonu (w formie adresu sieciowego) oraz może zawierać dodatkowe informacje o danej osobie jak np. adres miejsca pracy czy numer pokoju w biurze.
Rozdział poprzedni
Spis treści
Rozdział następny 